Program publicystyczny Bolesława Prusa
Streszczenie w języku polskim
Artykuł prezentuje koncepcję dziennikarstwa zaangażowanego w życie społeczne, którą stworzył na samym początku swej działalności Bolesław Prus. Składała się ona z czterech zasadniczych postulatów. Miała być działalnością: (1) pozaideologiczną, (2) zakorzenioną w rzeczywistości społecznej, (3) paranaukową i (4) doradczą. Każdy z tych punktów został omówiony i wyjaśniony; podane zostały przykłady, które potwierdzają ich konsekwentną realizację w ciągu całej działalności Prusa-publicysty.
Słowa kluczowe
Pełny tekst:
PDFBibliografia
Bobrowska, Barbara. (1983). „Kierowniczka opinii i krzewicielka oświaty”. Dziennikarze warszawscy drugiej połowy XIX wieku o zadaniach prasy (1866–1892). W: Edward Jankowski, Janina Kulczycka-Saloni (red.), Problemy literatury polskiej okresu pozytywizmu. Seria 2. Wrocław: Wydawnictwo im. Ossolińskich, s. 241–271.
Bobrowska, Barbara. (1999). Bolesław Prus – mistrz pozytywistycznej kroniki. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku.
Gałek, Czesław. (2005). Myśl pedagogiczna Bolesława Prusa na tle pozytywizmu polskiego. Zamość: Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu.
Giełżyński, Witold. (1962). Prasa warszawska 1661–1914. Warszawa: PWN.
Goliński, Zbigniew. (1996). Publicystyka. W: Teresa Kostkiewiczowa (red.), Słownik literatury polskiego oświecenia. Wrocław: Wydawnictwo im. Ossolińskich, s. 489–496.
Ilmurzyńska, Halina, Stepnowska, Agnieszka. (1965). Księgozbiór Bolesława Prusa. Warszawa: Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich.
Jarosz, Beata. (2023). Język zawodowy polskich dziennikarzy prasowych (XIX–XXI w.). Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Karłowicz, Jan, Kryński, Adam, Niedźwiedzki, Władysław (red.). (1912). Słownik języka polskiego. T. 5. Warszawa: Kasa im. Mianowskiego.
Kmiecik, Zenon. (1971). Prasa warszawska w okresie pozytywizmu (1864–1885). Warszawa: PWN.
Orgelbrand, Samuel. (1875). Encyklopedia powszechna. T. 9. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda i Synów.
Orgelbrand, Samuel. (1902). Encyklopedia powszechna. T. 12. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda i Synów.
Prus, Bolesław. (2016) Publicystyka filozoficzno-społeczna i literacka. T. III–IV. Warszawa–Lublin: Episteme.
Prus, Bolesław. (2017). Kroniki. T. VIII i IX. Warszawa–Lublin: Episteme.
Rykaczewski, Erazm (1873). Słownik języka polskiego: podług Lindego i innych nowszych źródeł. T. 2. Berlin: B. Behr.
Słownik języka polskiego. (1861). Wilno.
Sobieraj, Tomasz. (2008). Prus versus Świętochowski. W sporze o naukowość, krytykę pozytywną i „Lalkę”. Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Sonczyk, Wiesław. (2000). Bolesław Prus: publicysta – redaktor – teoretyk prasy. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa.
Spencer, Herbert. (1884). O wychowaniu umysłowym, moralnym i fizycznym. Warszawa.
Szweykowski, Zygmunt. Przedmowa. (1973). W: B. Prus, Wczoraj – dziś – jutro. Wybór felietonów (s. 7–33). Warszawa: PIW.
Tischner, Józef. (1998). Filozofia dramatu. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Znak.
Tokarzówna, Krystyna, Fita, Stanisław (oprac.). (1969). Bolesław Prus (1847–1912): Kalendarz życia i twórczości. Warszawa: PIW.
Zalewski, Cezary. (2014). Bolesław Prus jako estetyk: sztuki piękne w dyskursie i praktyce prozatorskiej pisarza. Kraków: Wydawnictwo UJ.
Żurawicka, Janina. (1978). Inteligencja warszawska w końcu XIX wieku. Warszawa: PWN.
DOI: http://dx.doi.org/10.17951/ff.2026.44.1.15-29
Data publikacji: 2026-10-12 14:11:11
Data złożenia artykułu: 2026-04-27 15:15:00
Statystyki
Wskaźniki
Odwołania zewnętrzne
- Brak odwołań zewnętrznych
Prawa autorskie (c) 2026 Cezary Mateusz Zalewski

Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.