Speech Is Silver, Silence Is Golden. Thomas Gordon’s No-Lose Method – Theoretical Assumptions, References to Practice

Krystyna Grzesiak

Abstract


Thomas Gordon is the creator of non-authoritarian pedagogy. In it, he speaks out against power relations – the use of force and fear in the contact of the educator (parent, teacher) with the pupil. He believes that the root cause of conflicts between educators and pupils is the use of communication barriers (judging, providing ready-made solutions, lack of empathy). He suggests that the relationship between educators and pupils should be based on respect for each other’s needs, love, and responsibility. He proposes the no-lose method based on the theory of equivalent (symmetrical) interpersonal relations between adults, children, and adolescents. This method equips educators with skills that help them establish proper relationships with their pupils and solve problems in a constructive way. Among these skills, Gordon includes: careful observation of behavior to identify own and pupil’s needs, identifying and accurately naming the problem at hand, using the language of acceptance in conversation, active listening, building a relationship based on mutual respect, resolving conflicts using the no-lose method, and building authority based on personal influence. The no-lose method is partially or fully used at schools, including in prevention and education programs, peer tutoring, and mediation. It is also a way of reducing school violence.


Keywords


interpersonal communication; teacher; student; no-lose method

Full Text:

PDF

References


Aleksander, Z. (2003). Komunikacja. In T. Pilch (Ed.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, vol. 2. Wyd. Akademickie Żak.

Czerwińska, H. (2019). Szkoła dla rodziców i wychowawców a działania profilaktyczno-wychowawcze szkoły. ORE. https://ore.edu.pl/wp-content/uploads/2019/04/czerwinska_bdp_szkola_dla_rodzicow_wychowawcow.pdf

Danilewska, J. (2004). Psychologia humanistyczna a pedagogika szkolna, czyli siła „romantycznej utopii” na usługach szkoły w teorii i praktyce. In S. Palka (Ed.), Pogranicza i konteksty pedagogiki i nauk pomocniczych (pp. 199–211). Wyd. UJ.

Dobek-Ostrowska, B. (2004). Podstawa komunikowania społecznego. Astrum.

Duda, A., Skrzypek, W., & Mróz, A. (2019).Masz prawo do mediacji w szkole. Mediacje rówieśnicze w praktyce szkolnej. Implikacje i rekomendacje. Wyd. Nauk. Scholar.

Frączek, A. (2012). Komunikacja interpersonalna, Studia Gdańskie. Wizje i rzeczywistość, vol. 9. https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/studia-gdanskie-wizje-i-rzeczywistosc/2012-tom-9/studia_gdanskie_wizje_i_rzeczywistosc-r2012-t9-s118-131.pdf

Frydrychowicz, S. (2004). Specyfika komunikacji interpersonalnej w okresie dorosłości. Aspekty rozwojowe. Psychologia Rozwojowa, 9(5), 61–72.

Gordon, T. (1991). Wychowanie bez porażek. PAX

Gordon, T. (1994). Wychowanie bez porażek w praktyce. PAX.

Gordon, T. (1995). Wychowanie bez porażek w szkole. PAX.

Grabowiec, A., & Bochniarz, A. (2016). O potrzebie/konieczności rozwijania kompetencji komunikacyjnych przyszłych nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. Lubelski Rocznik Pedagogiczny, 35(3), 271–284.

Kolasa, D. (2022). Nie metoda, nie technika, ale raczej podejście do pracy z drugim człowiekiem – tutoring oczami tutora. Przegląd Pedagogiczny, 2, 122–143. https://przegladpedagogiczny.ukw.edu.pl/archive/article/551/nie-metoda-nie-technika-ale-raczej-podejscie-do-pracy-z-drugim-czlowiekiem---tutoring-oczami-tutora/article.pdf

Kozyra, B. (2019). Komunikacja bez barier. Jak rozumieć i być rozumianym. mt biznes.

Kwaśnica, R. (2007). Wprowadzenie do myślenia o nauczycielu, Pedagogika. Podręcznik akademicki, vol. 2. PWN.

Leszczyńska, E. (2011). Mediacje rówieśnicze jako forma rozwiązywania konfliktów w szkole i przeciwdziałanie zachowaniom agresywnym uczniów. In W. Heller (Ed.), Czy polska szkoła ceni dobrą rozmowę? Komunikacja interpersonalna w edukacji (pp. 30–46). UAM.

Marszałek, L. (2022). Nie ma edukacji bez relacji. Forum Pedagogiczne, 13(2), 275–288. https://czasopisma.uksw.edu.pl/index.php/fp/article/view/11623/10078

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. (2018). Propozycja nowego modelu kształcenia nauczycieli przedszkoli i edukacji wczesnoszkolnej. https://www.gov.pl/attachment/9bf517dc-c2dd-460f-a322-6bcad6f2700d

Nęcki, Z. (1996). Komunikacja międzyludzka. Wyd. Profesjonalnej Szkoły Biznesu.

Nowak, M. (1999). Podstawy pedagogiki otwartej. Wyd. KUL.

Nowak-Łojewska, A. (2023). Komunikacja z dzieckiem w procesie kształcenia. Wielość paradygmatów – odmienność spojrzeń. Colloquium Pedagogika – Nauki o Polityce i Administracji, 3(51), 73–89. https://colloquium.amw.gdynia.pl/index.php/colloquium/article/view/713

Osińska, M. (2015). Praca zespołowa w szkole. ORE.

Polskie Centrum Edukacji Gordona. (n.d.). https://gordon.edu.pl/

Samborska, I. (2014). Kompetencje nauczyciela edukacji elementarnej. Kwartalnik Instytutu Nauk o Wychowaniu Akademii Ignatianum w Krakowie, 31(1). https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/eetp/article/view/130/395

Puppel, S., & Krawczyk, M. (2015). Filtrowanie konfliktogenności w przestrzeni publicznej na przykładzie diady „nauczyciel-uczeń”. Scripta Neophilologica Posnaniensia, 15, https://pressto.amu.edu.pl/index.php/snp/article/view/13752/13427

Sajdak, A. (2013). Paradygmaty kształcenia studentów i wspierania rozwoju nauczycieli akademickich. Oficyna Wydawnicza Impuls.

Sarnat-Ciastko, A. (2019). Pedagogika dialogu fundamentem tutoringu szkolnego. In J. Gara, D. Jankowska, & E. Zawadzka (Ed.), Pedagogika dialogu. Pomiędzy w intersubiektywnej przestrzeni edukacji (pp. 99–110). Wyd. APS.

Siewiora, J. (2015). Konflikt jako kontekst procesu kształcenia. Problemy Współczesnej Pedagogiki, 1(1), 109–120.

Skurjat, K. (2014). Dialog wychowawczy-szanse i zagrożenia. Kultura i Wartości, 3(11), 127–142. https://journals.umcs.pl/kw/article/viewFile/205/203

Sławińska, M. (2015). Tutoring rówieśniczy w edukacji, czyli jak uczniowie uczą się od siebie wzajemnie i co z tego wynika. Forum Oświatowe, 27(2), 41–56. https://www.forumoswiatowe.pl/index.php/czasopismo/article/view/311/0

Sowa, J. (2005). Podmiotowość w wychowaniu. In U. Śmietana (Ed.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku (vol. 4, pp. 456–459). Wyd. Akademickie Żak.

Strykowska-Nowakowska, J. (2017). Kompetencje komunikacyjne nauczycieli. Studia Edukacyjne, 45, 311–328. https://doi.org/10.14746/se.2017.45.21

Strykowski, W. (2005). Kompetencje współczesnego nauczyciela. Neodidagmata, 27(28), 15–28. https://repozytorium.amu.edu.pl/server/api/core/bitstreams/0a22c249-1652-4c2e-b466-54d1c3846b7e/content

Sztobryn, S. (2006). Pedagogika nowego wychowania. In Z. Kwieciński & B. Śliwerski (Eds.), Pedagogika, podręcznik akademicki (vol. 2, pp. 278 – 292). PWN.

Śliwerski, B. (2005). Wstęp. In H. Retter, Komunikacja codzienna w pedagogice (p. 7). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Śnieżyński, M. (2005). Sztuka dialogu, teoretyczne założenia a szkolna rzeczywistość. Wyd. Nauk. Akademii Pedagogicznej.

Tempczyk-Nagórka, Ż. (2017). Między odrzuceniem a akceptacją – w stronę komunikacji inkluzyjnej. Forum Pedagogiczne, 1, 121–135. https://czasopisma.uksw.edu.pl/index.php/fp/article/view/1343/2037

Tyrna-Łój, I. (1999). Twórcze rozwiązywanie konfliktów między nauczycielem a uczniem. Chowanna, 42(1/2), 8–23.

Zieliński, P. (2008). Związki psychologii i pedagogiki humanistycznej z dalekowschodnimi ideałami wychowania. Podstawy Edukacji, 1, 133–146. https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/podstawy-edukacji/2008-tom-1/podstawy_edukacji-r2008-t1-s133-146.pdf

Żydek-Bednarczuk, U. (2005). Wprowadzenie do lingwistycznej analizy tekstu. Universitas.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/pe.2025.9.173-189
Date of publication: 2025-12-31 15:37:26
Date of submission: 2025-04-30 19:36:40


Statistics


Total abstract view - 5
Downloads (from 2020-06-17) - PDF - 1

Indicators



Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Copyright (c) 2025 Krystyna Grzesiak

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.